หลวงปู่เอี่ยม ฐานวโร หรือพระครูประภัศร์ธรรมมาราม เดิมชื่อ นายเอี่ยม พงษ์พิมาย เกิดเมื่อวันพุธที่ 11 มิ.ย. 2467 จบ ป.4 เป็นชาวบ้าน ต.ในเมือง อ.พิมาย จ.นครราชสีมา บุตรนายแป้น กับนางมี พงษ์พิมาย เมื่ออายุครบ 24 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดใหม่ประตูชัย ต.ในเมือง อ.พิมาย จ.นครราชสีมา และอุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2491 ที่วัดสระเพลง ต.ในเมือง อ.พิมาย จ.นครราชสีมา

ต่อมาได้ขอย้ายสำนักจากพระอธิการเกิด เจ้าคณะอำเภอพิมาย มาอยู่ที่วัดเมืองยาง ต.หนองป่อง อ.นางรอง จ.บุรีรัมย์ (ปัจจุบัน ต.เมืองยาง อ.ชำนิ จ.บุรีรัมย์) เมื่อวันที่ 12 มิ.ย. 2491 เพื่ออุปถัมภ์โยมพ่อโยมแม่ และศึกษาพระปริยัติธรรมโดยหลวงปู่เป็นผู้ชอบอ่านหนังสือหลักธรรมคำสอน และแสวงหาความรู้ต่างๆ ตลอดเวลา เช่น การเรียนรู้ภาษาเขมร ตามตำราเรียนขอมโบราณ และภาษาลาว หลังจากนั้นอีก 7 ปี ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดเมืองยาง จนถึงปัจจุบัน หลวงปู่เอี่ยม ได้แลกเปลี่ยนความรู้ด้านคาถาเวทมนต์ อักขระยันต์ต่างๆ กับพระเกจิอาจารย์อาวุโสหลายท่าน อาทิ หลวงปู่สุข วัดโพธิ์ทรายทอง, หลวงปู่สุรินทร์ วัดเมืองดู่, หลวงปู่เอก วัดศาลาลอย, หลวงปู่เม้า วัดสี่เหลี่ยม, หลวงปู่ผาด วัดบ้านกรวด, หลวงพ่อคูณ วัดบ้านไร่, หลวงปู่ชู, หลวงปู่ก้อน วัดผักหวาน, ฆราวาสคนเขมร, โยมเป๊ะ, ฯลฯ

หลวงปู่เอี่ยม วัดเมืองยาง เป็นพระที่รักสันโดษไม่ยึดติดในลาภยศสรรเสริญ ท่านได้ปฏิเสธในการสร้างวัตถุมงคลมาโดยตลอด แต่บรรดาศิษยานุศิษย์ได้รบเร้าหลวงปู่ว่ามีผู้เลื่อมใสศรัทธาในตัวหลวงปู่ประสงค์อยากจะได้พระเครื่องวัตถุมงคลของหลวงปู่เอี่ยมไว้บูชาเพื่อเป็นสิริมงคล เป็นขวัญและกำลังใจในการดำเนินชีวิต หลวงปู่ท่านก็เลยอนุญาตให้จัดสร้างวัตถุมงคลที่ออกมาภายใต้ชื่อหลวงปู่เอี่ยม